ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

584

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

همه « 1 » تن و اندامها آغازد افكندن جنانك سر بينى بيفكند و انكشتان باى و دست « 2 » ، و جذام از بهر اين خوانندش كه بتازى جذم « 3 » بريذن بوذ « 4 » ، و نيك حذر بايذ كردن « 5 » مردمان ديكر را ازين جنين « 5 » مردم كه اين علّت كدرنده بوذ « 6 » . و از قبل آنك سودا دو كونه [ بوذ ] « 7 » يك كونه از احتراق اخلاط بوذ ، و اينكه از احتراق اخلاط بوذ « 8 » يا از احتراق صفرا بوذ يا از احتراق سودا « 9 » يا از احتراق خون ، و اينكه از احتراق صفرا بوذ تيز بوذ و بتر بوذ و لكن علاج ببديرذ « 10 » ، و باز آنك از احتراق سودا بوذ نرم‌تر بوذ و ريش نكند و لكن علاج دشوار بديرذ از قبل سطبرى اين مايه سودائى را « 11 » ، و اما از حال احتراق خون كه كفته بوذم بيش ازين تكرار نكنم « 12 » ، و هر دو كونه « 13 » جن به اول بوذ به كردذ و باز جن به آخر بوذ به نشوذ مكر آنك از « 14 » احتراق « 14 » صفرا بوذ جن غذا « 15 » جيزها نرم دارى جن شوربا و روغن باذام و شكّر و شير تازه و شراب تنك اين نوع علاج آسان‌تر بديرذ كه صفراوى بوذ و سبب آن بوذ كه باوّل اين اخلاط تنك بوذ علاج ببديرذ باز جن كهن « 16 » كردند و سطبر كردند نبديرند و اجابت نه‌كنند « 16 » باسهال و بايذ تا به اول خون برگرفته آيذ بسيار اكر سال بيمار و وقت و قوّت « 17 » بيمارى يارى دهذش و اكر بانك « 18 »

--> ( 1 ) - ف : به همه ( 2 ) - ب ه : بيفكند ( 3 ) - ف : جذام ( 4 ) - ب ه : و جذام بجاى جاذم بود اى قاطع ، صح ( 5 - 5 ) - ف : ديكر مردمان را از چنين ( 6 ) - ف : كزنده ب ه : افزوده . و بيم بود كى بديكر . . . م : بمردم ديكر و زوذ بكذرد ( 7 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 8 ) - ب ه : افزوده . و يك كونه سوداى طبيعى ، صح ( 9 ) - ف : « يا از احتراق سودا » ندارد ( 10 ) - ف : نپذيرذ ( 11 ) - ب ه : و كرانى او ( 12 ) - ب ه : اينجا ( 13 ) - ب ه : جذام ( 14 - 14 ) - « ف » و « م » : اخلاط ( 15 ) - ف : غذاها ( 16 - 16 ) - ف : كردذ سطبر كردذ نپذيرذ و اجابت نكند ( 17 ) - ف : « و قوت » ندارد ( 18 ) - ب ه : آواز